bizim burada kız öğrenci yurdu var, oraya yerleştirilmişler, her akşam orada görüyorum, ,inan ki yanlarına gidip geçmiş olsun diyemiyorum yüzüm yok, acıyı paylaşmak istiyorum ama orada 1 tanesi oğlum gitti kızım gitti annem gitti dese kendimi kaybetmekten korkuyorum..
Hocam size şöyle birşey anlatayım benim maraşta yakınlarım vardı depremin 8. Gününde onları almaya gittik aldık burda bir eve yerleştirdik 3 yaşında bir torunları vardı çocuk o akşam ben anneannemde kalacağım diye çok ısrar edince çocuğu orda bırakmışlar ve maalesef anneannesinin evi depremde yıkılmış çocuğun naaşı 6.günde çıkarıldı şimdi şöyle söyleyeyim aslında yakınım 1 torununu kaybetti ama gelini annesi babası abisi abisinin hanımı abisinin çocukları ve kendi çocuğunu kaybetti ve ben hâlâ o bayanla aynı ortamda bile duramıyorum zaten oda sadece nefes alıyor çokta yaşıyor gibi değil
