Babam ben küçükken hep anlatırdı. Karabağ bizim bir gün alacağız. O zamanlar kanal 7 yeni açılmış. Çeçenistan savaşını gösteriyor hep. Selam TV vardı İzmit merkezli yerel kanal. Orada da Kerkük gösteriliyor. Abimin kitabını elime alır haritayı açardım. Kerkük ara ki bulasın. Babama sordum kerkük nerede diye. Gösterdi. Yalan olmasın 5. Sınıfa gidiyorum galiba. Sınıf öğretmenimiz sonradan farkına vardım tabi komünist biriymiş. Ona bir gün demiştim ki öğretmenim babam diyor ki kerkük musul bizim. Bir gün alacağız. Ulan Allahsız kitapsız herif beni bir dövdü bir dövdü. O gün bugündür kerkük içimde yara benim. Kerkük ile ilgili bir şey izlediğim zaman ya da okuduğum zaman aklıma hep yediğim dayak gelir.
Sizi bilmem ama ben inanıyorum ki elbet bir gün kerkük kalesinde buluşacağız ve şanlı Türk bayrağını o kaleye asacağız
. Son iki bulutlu günün acısını çıkarabildim nihayet.
