Beiträge von Kardelisi86

Meteorolojik Model Güncelleme Saatleri
06:30-08:15 (GFS Sabah)
09:00-10:00 (ECMWF Sabah)
12:30-14:15 (GFS Öğlen)
18:30-20:15 (GFS Akşam)
21:00-22:00 (ECMWF Akşam)
00:30-02:15 (GFS Gece)

  • Şiir Hava Forumda

    Soğuk Kış Günlerinde İçimizi Isıtacak 16 Karlı Şiir


    Kış mevsimi sonunda geldi çattı. Kar henüz her yeri o bembeyaz örtüsüyle kaplamasa da kışın soğuğunu iliklerimizde hissetmeye başladık. Sıcacık bir evin penceresinden izlerken ya da şen kahkahalarla kardan adam yapıp, kartopu oynarken güzeldir kar. Ama sokakta yaşayanlar, yakacak bir şeyleri olmayanlar ya da sabahın ayazında işe-okula gitmek zorunda olanlar ve büyük şehirlerde yaşayanlar içinse sadece bir eziyettir. Bütün bunlara rağmen fotoğraflarda ve şiirlerde güzeldir yine de kar, deyip sizler için en güzel “Kar Şiirlerini” derledik bu soğuk havalarda içinizi ısıtsın diye…
    1. Kar


    Kardır yağan üstümüze geceden,
    Yağmurlu, karanlık bir düşünceden,
    Ormanın uğultusuyla birlikte
    Ve dörtnala dümdüz bir mavilikte
    Kar yağıyor üstümüze, inceden.
    Sesin nerde kaldı, her günkü sesin
    Unutulmuş güzel şarkılar için
    Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan
    Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu’dan
    Sesin nerde kaldı, kar içindesin!
    Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam…
    Uyandırmayın beni, uyanamam.
    Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
    Allah aşkına, gök, deniz aşkına
    Yağsın kar üstümüze buram buram…
    Buğulandıkça yüzü her aynanın
    Beyaz dokusunda bu saf rüyanın
    Göğe uzanır – tek, tenha – bir kamış
    Sırf unutmak için, unutmak ey kış!
    Büyük yalnızlığını dünyanın.
    Ahmet Muhip DRANAS
    2. Kar Şiiri

    Karın yağdığını görünce
    Kar tutan toprağı anlayacaksın
    Toprakta bir karış karı görünce
    Kar içinde yanan karı anlayacaksın
    Allah kar gibi gökten yağınca
    Karlar sıcak sıcak saçlarına değince
    Başını önüne eğince
    Benim bu şiirimi anlayacaksın
    Bu adam o adam gelip gider
    Senin ellerinde rüyam gelip geçer
    Her affın içinde bir intikam gelir gider
    Bu şiirimi anlayınca beni anlayacaksın
    Ben bu şiiri yazdım aşık çeşidi
    Öyle kar yağdı ki elim üşüdü
    Ruhum seni düşününce ışıdı
    Her şeyi beni anlayınca anlayacaksın
    Sezai KARAKOÇ
    3. Kar

    Kar yağdı durmadan üç gün üç gece,
    Tıkandı geçitler yollar kapandı.
    Yalnızlığın buzdan çetelesinde
    Kimseler umursamadı karı.
    Yüzlerinde iğreti bir kibirle
    Hep düşürmekten korktukları,
    Dalıp gittiler günlük işlerine.
    Diz boyu birikmiş kar içinde
    Yürürdük uzatarak açtığımız kanalı,
    İki kar güvesi gibi sokaklarda seninle
    Anardık bütün yitik aşkları
    Bu karlı kış gününde…
    Güngörmüş dağlara karşı
    Sımsıcak öpüşürdük sarılıp birbirimize.
    -Sevgilim, yanımda olsaydın keşke!
    Şölensiz, sevinçsiz yaşıyoruz şimdilerde,
    Bir iğdiş ve buruşuk zamanı.
    Kimsenin türküsü yok dilinde
    Karşılayacak yağan karı
    Coşkulu ve sarhoş sesiyle.
    Bıçak açmıyor ağızları;
    Acı, yalnız acı var yüreklerde.
    Kar yağdı durmadan, üç gün üç gece…
    Yaslandı duvarlara, kapıları zorladı,
    Pencerelerden baktı ev içlerine.
    Kar hiç böyle kimsesiz kalmadı
    Kendi özgül tarihinde.
    Çıngırakların, kızakların karı
    Yağdı her şeyin üstüne sessiz bir öfkeyle.
    Birikti bir çamaşır ipine bile.
    Saçaklardan sarktı,
    Attı kendini gürültüyle yere,
    Kimse sahip çıkmadı;
    Yığıldı kaldı duvar diplerine.
    Yalnız kuş ayakları
    Bastılar incelikle göğsüne.
    -Sevgilim, yanımda olsaydın keşke!
    Kar var yaşadığımız günlerde.
    Umutsuzluk çevremizi kuşattı,
    Kıtlık kıran gündemde.
    Yine de ele güne karşı,
    Özenle saklıyorum yüreğimde
    Sana duyduğum aşkı,
    Dört yanım kar içinde.
    Metin ALTIOK
    4. Elhan-ı Şita (Kış Ezgileri)

    Bir beyaz titreyiş, bir dumanlı uçuş,
    Eşini kaybeden bir kuş
    Gibi kar
    Geçen ilkbahar günlerini arar…
    Ey kalplerin çılgın aşk şarkıları,
    Ey güvercinlerin ilahileri,
    O baharın işte yarını bu:
    Kapladı derin bir sessizliğe yeri
    Karlar
    Ki sessizce sürekli ağlarlar.
    Ey uçarken düşüp ölen kelebek,
    Bir beyaz melek kanadının tüyü
    Gibi kar
    Seni solgun bahçelerde arar;
    Sen açarken çiçekler üstünde
    Ufacık bir çiçekli yelpaze gibi,
    Naaşın üstünde şimdi ey ölü,
    Başladı parça parça uçmaya
    Karlar
    Ki gökten düşer düşer, ağlar!
    Uçtunuz, gittiniz siz ey kuşlar!
    Küçücük, beyaz başlı baykuşlar
    Gibi kar
    Sizi dallarda, yuvalarda arar.
    Gittiniz, gittiniz ey kuşlar!
    Şimdi boş kaldı baştan başa yuvalar;
    Yuvalarda -feryatsız yetim gibi!-
    Son kalan mavi tüyleri kovalar
    Karlar
    Ki havada uçar uçar, ağlar!
    Cenap ŞAHABETTİN
    5. Kar Musikileri

    Bin yıldan uzun bir gecenin bestesidir bu.
    Bin yıl sürecek zannedilen kar sesidir bu.
    Bir kuytu manastırda duâlar gibi gamlı,
    Yüzlerce ağızdan koro hâlinde devamlı,
    Bir erganun âhengi yayılmakta derinden…
    Duydumsa da zevk almadım İslav kederinden.
    Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta,
    Tanbûri Cemil Bey çalıyor eski plâkta.
    Birdenbire mes’ûdum işitmek hevesiyle
    Gönlüm dolu İstanbul’un en özlü sesiyle.
    Sandım ki uzaklaştı yağan kar ve karanlık,
    Uykumda bütün bir gece Körfez’deyim artık!
    Yahya KEMAL
    6. Kar Aydınlığında

    Uyandım kar aydınlığında
    O küçük kasaba uykuda
    Uykusuz bir sıra kavak
    Hem gider hem dinlerim
    Düş önüme yol göster, derem benim
    Kar mıhı atımın nallarında
    Cebimde bir şişe konyak
    Evlerinin avlusunda ayna nar
    Sedirinde acı biber rengi bir kilim
    Odan ıslak tahta kokar biraz da toprak
    Gözlerim sana değer ısınır
    Uzattım mı mangalına ellerimi
    Her yanım tane tane mısır
    Sanırdım patladı patlayacak
    Sen sıcaktın yataklar sıcak
    Pencerende aydınlık kar
    Ateşim, kömürüm, esmerim benim
    O günlerin tadı başka nerde var
    Gençtik, âşıktık, deliydik
    Seviştikçe ağardı karanlıklar
    Bunca dağın karlarını erittik
    Necati CUMALI
    7. Beyaz İpek Gibi Yağdı Kar

    Beyaz ipek gibi yağdı kar
    Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
    Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
    Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
    Şarkılar çaldı odalarda
    Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
    Düşmanlarımız dışında
    Düşmanlarımız çünkü
    Sevgiyi yok ettikleri için
    Düşmanımız oldular-
    Beyaz ipek gibi yağdı kar
    Bir kız kardan hafif yüreğiyle
    Geçip gitti güvercinleri anımsatarak.
    Uzaktaki şehir
    Uykuya dalmıştır şimdi.
    Düşündüm bir bir
    Kardeşlerimin ne yaptıklarını
    …………
    Ataol BEHRAMOĞLU
    8. Dışarda Kar

    Kar yağıyor dışarda
    Sokak lambasına düşüyor
    Ve serçeler
    üşüyor
    Kenarları hafifçe yanmış
    Sayfalarına kan
    sıçramış
    bir kitapta
    Nâzım hikmet
    Okuyorum.
    Dışarda kar yağıyor
    Ve dağ lokantasına
    Gidiyor
    zengin
    kasabalılar.
    Kar yağıyor dışarda
    Mektubun yeni gelmiş
    İstanbul
    kokuyor.
    Dışarda kar yağıyor
    Seni seviyorum…