Beiträge von Narsil

Meteorolojik Model Güncelleme Saatleri
06:30-08:15 (GFS Sabah)
09:00-10:00 (ECMWF Sabah)
12:30-14:15 (GFS Öğlen)
18:30-20:15 (GFS Akşam)
21:00-22:00 (ECMWF Akşam)
00:30-02:15 (GFS Gece)

    vermezsen cevap ne olur? biryerinden birşey eksik olmaz sanırım? Üstelik dediğim gibi sen bu insanların çoğundan yaşça büyüksün. Bencede cmlere girme kalpleri kırmayalım. Şu karadenizlisin lafıda ayrımcılığın tepenoktası. Türkiyedesin kardeşim bu ülke trabzondan ibaret yada karadenizden ibaret değil.

    Bundan sonrasına cevap yazmam ancak şunu belirtmeliyim sonbaharla beraber forumdaki katı kurallar( yaz ayı dolayısıyla esneklik gösteriliyor) geri gelecek ve ayrımcılık yapana,tartışma çıkarana kim olursa olsun ceza kapıda haberiniz olsun. Bu sözüm herkes için geçerlidir

    @Arik Boge kardeşim sen bu arkadaşlardan yaşça büyük değilmisin? Olgun davranman gerekiyor ayrıca bölgecilik konusunda üstüne bastıra bastıra çok fazla yazıların sivri.. Bu işleri bırakın benden size tavsiye..Ülkemiz kurak kışlar geçirmesin oturup buna dua edin..

    Dipnot: 87 den beri bekliyorsunuz diyorsunda ben 2004 tede, 2015 tede gayet 30 cm üzerinde kar gördüm İstanbulda,başakşehir gibi yerler 100 cmlere yaklaştı

    Ya arkadaşlar sizin işiniz gücünüz yok mu? birisi bilgi tecrübe kıyaslar öbürü trabzonu hersene trabzona 30 cm kar yağdırır. Boş işlerle uğraşıyorsunuz ve sizin bu yazdıklarınızı okuyanların antipatikliğini kazanıyorsunuz. Kaç defa söyledim bölgecilikten uzak durun hatta bölgeciliği geçtim şehircilikten uzak durun bu tür söylemlerinizle bir yere varamazsınız..

    Kıyametin kopması ve Azrailin ölümü.. Güzel bir ses arapça anlatım.. İnsanın tüylerini diken diken eden bir video.. Envar-ül Aşıkın kitabını bilenler varsa ordaki kıyameti neredeyse aynısını anlatıyor..

    @sinan hepsinin güzelliği başka, kışın vakit iyiydi,gündüz kısaydı, teravihten geldiğinde saat 8 oluyordu eh oturup rahat rahat dinleniyordun,sahurda 4.30-5 aralığındaydı, güzelcene uyuyup kalkabiliyordun. Ama bence yazın ramazanında güzelliği bu sıcaklarda bu kadar uzun süre oruç tutmak, tamda işte nefsini adam etmenin yolu,belkide en makbul oruçlar yaz ayındakiler çünkü çoğu insan sıcaklardan vs tutmuyor, kimin ne kadar imanlı olduğu da açığa çıkıyor..

    olay üretilip üretilmemesi değil, üretilecek olan organik etken maddenin sentezinin zahmetli ve pahalı olduğudur, hali hazırda sentezlenmişi varken o kadar masrafa ne gerek? İlaç firmalarının da düşünceleri budur

    Nalıncı Baba: Padişahın işi ne!
    Murat Han (III. Murat) o gün bir hoştur. Telaşeli görünür. Sanki bir şeyler söylemek ister, sonra vazgeçer. Neşeli deseniz değil, üzüntülü deseniz hiç değil. Veziriazam Siyavuş Paşa sorar:- Hayrola efendim, canınızı sıkan bir şey mi var?
    - Akşam garip bir rüya gördüm.
    - Hayırdır inşallah.
    - Hayır mı, şer mi öğreneceğiz.
    - Nasıl yani?
    - Hazırlan dışarı çıkıyoruz.
    Ve iki molla kılığında çıkarlar yola. Görünen o ki padişah hâlâ gördüğü rüyanın tesirindedir ve gideceği yeri iyi bilir. Seri ve kararlı adımlarla Beyazıd’a çıkar, döner Vefa’ya. Zeyrek’ten aşağılara sallanır. Unkapanı civarlarında soluklanır. Etrafına daha bir dikkatli bakınır. İşte tam o sıra, orta yerde yatan bir ceset gözlerine batar. Sorarlar ‘Kimdir bu?’ Ahali ‘Aman hocam hiç bulaşma.’ derler, ‘Ayyaşın, meyhur’un biri işte!’
    - Nereden biliyorsunuz?
    - Müsaade et de bilelim yani. Kırk yıllık komşumuz.
    Komşular öfkelidir
    Bir başkası tafsilata girer. ‘Biliyor musunuz?’ der, ‘Aslında iyi sanatkârdır. Azaplar Çarşısı’nda çalışır, nalının hasını yapar. Ancak kazandıklarını içkiye, fuhşa harcar. Hem şişe şişe şarap taşır evine, hem nerede namlı mimli kadın varsa takar peşine.’ Hele yaşlının biri çok öfkelidir:
    ‘İsterseniz komşulara sorun.’ der, ‘Sorun bakalım, onu bir kere olsun cemaatte gören olmuş mu?’
    Hasılı mahalleli döner ardını gider. Bizim tebdil-i kıyafet mollalar kalırlar mı ortada. Tam vezir de toparlanıyordur ki padişah önünü keser.
    - Nereye?
    - Bilmem. Bu adamdan uzak durmayı yeğlersiniz sanırım.
    - Millet bu, çeker gider. Kimseye bir şey diyemem. Ama biz gidemeyiz. Öyle veya böyle tebaamızdır. Defnini tamamlasak gerek.
    - İyi ya, saraydan birkaç hoca yollar, kurtuluruz vebalden.
    - Olmaz. Rüyadaki hikmeti çözemedik daha.
    - Peki ne yapmamı emir buyurursunuz?
    - Mollalığa devam. Naaşı kaldırmalıyız en azından.
    - Aman efendim. Nasıl kaldırırız?
    - Basbayağı kaldırırız işte.
    - Yapmayın etmeyin sultanım, bunun yıkanması paklanması var. Tekfini, telkini...
    - Merak etme ben beceririm. Ama önce bir gasılhane bulmalıyız.
    - Şurada bir mahalle mescidi var ama...
    - Olmaz. Vefat eden sen olaydın nereden kalkmak isterdin?
    - Ne bileyim Ayasofya’dan, Süleymaniye’den. En azından Fatih Camii’nden.
    - Ayasofya ile Süleymaniye’de devlet erkanı çoktur. Tanınmak istemem. Ama Fatih Camii’ni iyi dedin. Haydi yüklenelim.
    Ve gelirler camiye. Siyavuş Paşa sağa sola koşturur kefen, tabut bulur. Padişah bakır kazanları vurur ocağa. Usulü erkanınca bir güzel yıkarlar ki naaş ayan beyan güzelleşir sanki. Bir nurdur aydınlanır alnında. Yüzü şakilere benzemez. Hem mânâlı bir tebessüm okunur dudaklarında.
    Padişahın kanı ısınmıştır bu adama, vezirin ona keza. Meçhul nalıncıyı kefenler, tabutlar, musalla taşına yatırırlar. Ama namaz vaktine hayli vardır daha. Bir ara vezir sıkıntılı sıkıntılı yaklaşır ‘Sultanım’ der, ‘Yanlış yapıyoruz galiba’.
    - Nasıl yani?
    - Heyecana kapıldık, cenazeyi sorup araştırmadan getirdik buraya, Kimbilir hanımı vardı belki, belki de yetimleri?
    - Doğru. Öyle ya. Neyse, sen başını bekle, ben mahalleyi dolanıp geleyim.
    Vezir cüzüne, tesbihine döner, padişah garip maceranın başladığı noktaya koşar. Nitekim sorar soruşturur, nalıncının evini bulur. Kapıyı yaşlı bir kadın açar. Hadiseyi metanetle dinler, sanki bu vefatı bekler gibidir. ‘Hakkını helal et evladım.’ der, ‘Belli ki çok yorulmuşsun.’ Sonra eşiğe çöker, ellerini yumruk yapar, şakaklarına dayar.
    Ağlar mı? Hayır. Ama gözleri kısılır, belki hatıralara dalar. Neden sonra silkinip çıkar hayal dünyasından. ‘Biliyor musun oğlum?’ diye dertli dertli söylenir, ‘Bizim efendi bir âlemdi vesselâm. Akşamlara kadar nalın yapar, ama birinin elinde şarap şişesi görmesin, elindekini avucundakini verir satın alırdı. Sonra getirip dökerdi helaya.’
    - Niye?
    - Ümmet-i Muhammed içmesin, diye.
    - Hayret.
    Sizin zamanınızı satın almadım mı?
    Sonra malum kadınların ücretini öder eve getirirdi. ‘Ben sizin zamanınızı satın aldım mı, aldım.’ derdi. ‘Öyleyse şimdi dinleseniz gerek...’ O çeker gider, ben menkıbeler anlatırdım onlara. Mızraklı İlmihal, Hüccet-ül İslâm okurdum.
    - Bak sen! Millet ne sanıyor halbuki.
    - Milletin ne sandığı umurunda değildi. Hoş, o hep uzak mescidlere giderdi. ‘Öyle bir imamın arkasında durmalı ki...’ derdi, ‘Tekbir alırken Kâbe’yi görmeli.’
    - Öyle imam kaç tane kaldı şimdi.
    - İşte bu yüzden Nişanca’ya, Sofular’a uzanırdı ya. Hatta bir gün ‘Bakasın Efendi!’ dedim,
    ‘Sen böyle böyle yapıyorsun; ama komşular kötü belleyecek. İnan cenazen kalacak ortada’.
    - Doğru öyle ya?
    - ‘Kimseye zahmetim olmasın!’ deyip mezarını kazdı bahçeye. Ama ben üsteledim. ‘İş mezarla bitiyor mu?’ dedim. ‘Seni kim yıkasın, kim kaldırsın?’
    - Peki o ne dedi?
    - Önce uzun uzun güldü, sonra ‘Allah büyüktür hatun.’ dedi, ‘Hem padişahın işi ne?’


    Buradan çıkaracağımız ders nedir derseniz, kimseyi bilip bilmeden ön yargıyla yargılamayın. Bu dünyada kimin ne olduğunu asla bilemezsiniz..