Beiträge von Şaban Çilesiz

Meteorolojik Model Güncelleme Saatleri
06:30-08:15 (GFS Sabah)
09:00-10:00 (ECMWF Sabah)
12:30-14:15 (GFS Öğlen)
18:30-20:15 (GFS Akşam)
21:00-22:00 (ECMWF Akşam)
00:30-02:15 (GFS Gece)

    Arşive bakıyorum hocam da 1954 yılının Şubat 23'üne dair sert koşullar yok.

    kaynakların yalancısıyım hocam olabilir . şubat ayına genel bakabilirmisiniz peki hocam ? okadar ağır bi kış yaşanmış mı ? yoksa 1 i efsane uydurmuş diğer sitelerde bunu kopyala yapıştırmı yapmış ? fotoları da görünce inandırıcı geldi hocam . . .

    Refleksoloji


    Refleksoloji Nedir:
    Refleksoloji, el, ayak ve kulaklardaki belli bölgelere uygulanan çeşitli masaj ve baskı teknikleriyle sağlanan iyileştirme yöntemidir. Refleksoloji, vücuttaki organları da yansıtan enerji bölgelerine dayanır.Refleksoloji, binlerce yıl önce Hindistan, Çin ve Mısır’da uygulanmaktaydı. Günümüzde alternatif tıp olarak ülkemizde de bilinmekte ve uygulanmaktadır.
    Refleksolojide, el ve ayaklar vücudun harita ve aynaları olarak kabul edilir. Bu demektir ki el ve ayaklarda vücudun belirli bölgelerine ve organlarına temas edilmesini sağlayan belirli bölgeler, sinir uçları vardır. Bu noktalara yapılacak masaj ve basınç uygulamaları o noktaların hitap ettikleri organların rahatlatılmasında ve o bölgelere yönelik yapılacak tedavilere destek verilmesine yardımcı olur. Mesela her bir ayakta 7200′den fazla sinir ucu bulunmaktadır. Bu bölgelerdeki belli noktalara basınç uygulanarak vücudun ilgili alanlarına etki edilmiş olunur. Peki bu işlem nasıl yapılır şimdi bunu açıklayalım.
    Refleksoloji
    Refleksoloji bugün destekleyici ya da tamamlayıcı bakım dediğimiz gruplar arasında yer almaktadır. Refleksoloji sinir noktalarını belirli tekniklerle uyarmanın ortaya elektrokimyasal mesajları çıkardığı bununda nöronların yardımı ile ilgili organı uyarmaktır.

    Refleksolojiyi Uygulama Alanları Nelerdir?
    Psikolojide özellikle panik atak ve depresyon hastalığının bakımsinde destekleyici olarak kullanılmaktadır. Başta Rusya ve Amerika da engelliler üzerinde özellikle otistik ve spastik engelli çocuklarda ve felçli hastalarda olmak üzere birçok engelli grubunda ciddi gelişmelerin ortaya çıkmasına sebep olmuştur.
    Refleksoloji Uygulaması

    • Ellerde
    • Ayakta

    Ayak refleksolojisi belli noktaların manüel uyarılarak vücuttaki sinirlerin ve kan dolaşımının uyarılmasıdır. En yaygın uygulama biçimi ayak refleksolojisidir. Stres belki de günümüz insanlarının karşılaştığı en büyük sorundur. Bu sorunun sinir sistemimizdeki etkisi son yıllarda yapılan araştırmalar sonucu kanıtlanmış ve günlük hayatta karşılaştığımız sorunlar sinir sistemimizde bozukluklar meydana getirmiştir. Stres kan dolaşımını yavaşlattığı için vücudumuzdaki toksinleri atamayız bu yüzden de Refleksoloji masajı çok büyük önem kazanır. Refleksoloji kan dolaşımını hızlandırdığı için vücudun besin almasını ve toksin atmasını hızlandırır. Refleksoloji yaptıranların hastalıklara daha dirençli oldukları tüm araştırmalar sonucu kanıtlanmıştır. Refleksoloji yaptıranların soğuk algınlığı ve gribe daha dirençli olduğu yaptığımız çalışmalar ve hastalarımızdan aldığımız sonuçlar doğrultusunda bizi doğrulamaktadır.
    Refleksoloji Uygulama Sıklığı

    • Haftada 1 kez olmak üzere 6 ay sürer.
    • Bel ve boyun fıtığında: 8-16 seans
    • Migrende: 8-20 seans
    • Eklem ağrılarında: 8-16 seans
    • Depresyon ve panikatakta: 16 seans

    Refleksoloji Uygulama Alanları

    • Stres, Kaygı, Tasa
    • Panikatak
    • Sınav stresi
    • Depresyon
    • Bel- boyun fıtığı
    • Mide reflüsü
    • Eklem ağrıları
    • Dikkat eksikliği ve Unutkanlık
    • Otizm- Spastik özürlü
    • Motor gerilik (yürüme özürlü)
    • Kas ağrıları ve Kireçlenme
    • Migren
    • Hormon sorunları
    • Astım
    • Alt ıslatma
    • Uykusuzluk ve Hazımsızlık
    • Konuşma bozukluğu.

    hocam şimdi şöyle anlatayım . Ölüm dışında nerdeyse her derde devam . . . herkese yaptırılmaz yapan kişinin dini bilgisi olması şart bu olay tıp bilgisinin yanında maneviyat isteyen bir olay . Haftanın her günü yapılmıyor bildiğmi kadarıyla doğduğu güne aya göre günleri var .öncesinde belirlenen bölgelere neşter-jilet vb aletle çizikler atılıp çağımızın teknolojisi olan MR cihazında dahi zor görünen vücuttaki ödemleri-kirli kanı -irini emer şekilde kupanın içine çekiyor . Peygamberimizin sünneti ve kartutkusu hocamızında dediği gibi Cebrail As Peygamberimize (S.A.V.) tavsiye ediyor . hocam bu işi işin ehli olanlara yaptırmak en önemlisi . Para diye bu işi öğrenen ve sadece para için merdiven altında hacamat yapan kişilere güvenmemeniz gerekir .

    hocam hacamat konusu detaylı bir konu ve milliyet çok detaya girmemiş sanırım . . .
    konuyla ilgili detaylı bilgi edinmek isteyenler için : http://www.istanbulhacamat.net/?pnum=7&pt=Hac…+Faydalar%C4%B1
    *
    Vakitlerine ve şartlarına dikkat edilmeden yapılan hacamat fayda yerine hastalık nedeni olur.

    Hacamat İki sebepten dolayı olunur:

    1-) Sünnet için: Yani herhangi bir kişide bir hastalık rahatsızlık olmayıp sadece Efendimizin sünnetini yerine getirmek için yaptırılır. Bunun için en faziletli günler tercih edilirse daha evla olur. İlk bahar, sonbahar ayları ve hicri ayın tek günleri 15-17-19 vb. gibi...

    2-) Hastalık için: Peygamber efendimiz (s.a.v) Hadisi Şerifte ''Sizin Başınıza bir hastalık, geldiğinde hemen hacamat olun'' buyurmuştur. Hastalık için yapılan hacamatta sadece hacamat yapılmayan günler dikkate alınır. İlk bahar son bahar vs. gözetilmez. Çünkü hasta olan kişinin veya zehirlenen bir kişinin daha faziletli olan günleri bekleme gibi yahut bir kaç ay bekleme imkanı yoktur.


    Mevsim olarak hacamat zamanı:
    Hacamat havalar ısınmaya başladığı zaman yapılır. Sıcaklar bastırdığı zaman ilkbaharın sonu,kiraz çıktığı zaman Mayıs-Haziran aylarıdır. "Sıcak şiddetlendiği zaman hacamat ile yardım isteyin"

    Gün olarak hacamat zamanı:
    (Hacamat Hicri ayın günlerine göre yapılır) Her ayda hacamat olabileceğin 3 gün vardır o üç gün geçti mi, diğer ay beklenecek. Hacamat gökteki ayın (Hicri) 17-19-21 nci günlerinde yapılmalıdır. En faydalısı 17 nci gündür. Hacamat ayın ilk günlerinden 14′üne kadar(gökteki ayın büyüme günlerinde) faydalı değildir. 17 inden 21 ine kadar(Hicri) günlerde faydalıdır. 22 sinden 30 una kadar ay küçük olduğu için bedenler zayıf olur ve çıkan kan az olacağından faydası az olur(Bunun içindir ki ameliyatlar mümkünse ayın 14 ünden sonra yapılmalıdır. Bunun için denilmiştir ki; Kesilmesi istenen bir iş, ay küçülürken, yani 14 ünden 30 una kadar yapılmalı-Devam etmesi istenen bir iş de ay büyürken yani 1 inden 14 üne kadar yapılmalı.Mümkünse devam etmesi istenen bir işe ayın ilk çarşambası başlanmalı.-Bununla beraber ayın 1 inde ortasından ve sonunda bir işe başlama-Marifetname). Hadis-i Şeriflerde, tekli günler tavsiye edilmiştir. Bu günler içinde en çok faydalı olduğu gün ayın (Hicri)17 nci günüdür. Ondan sonra (Hicri)19, ondan sonra (Hicri)21, ondan sonra (Hicri)15 nci gündür.

    Haftanın hangi günlerinde yapılmalı: Hacamat Pazartesi günü yapılmalıdır.Hakkında teşvik olup yasak olmayan tek gün pazartesidir. Haftanın üç günü hakkında hem teşvik edici, hem de yasaklayıcı Hadis-i Şerifler vardır. Eğer Pazartesi günü mümkün olmazsa, bu üç günde hacamat olunabilir. Bu günler; Pazar,Salı,Perşemebe (Salı günü ayın, hicri 17′nci gününe gelirse hacamat için çok uygundur.)

    Hangi günlerde hacamat yapılmamalı:Haftanın üç günü hakkında teşvik olmayıp sadece yasaklayıcı Hadis-i Şerifler vardır. Bu üç günde yasak günlerdir; Çarşamba, Cuma,Cumartesi (Bu günlerde ameliyat, mümkünse yapılmamalıdır.) bu günlerde kesinlikle hacamat olmamak gerekir.. Hadis-i Şerif’te "Kim Çarşamba veya Cumartesi günü hacamat olurda bedeninde alaca hastalığı görürse, sadece kendini kınasın.","Cuma günü bir saat vardır, kim o saatte hacamat olursa mutlaka ölür.", "Cuma, Cumartesi, Pazar günleri hacamat olmaktan kaçının."

    Şüpehli Günler: Haftanın üç günü ise hem yasaklanmış, hem teşvik edilmiştir. Bunlar; Pazar ,Salı ,Perşembe günleridir. Eğer Pazartesi(Pazartesi en faydalı gündür) hacamat olmak mümkün olmaz ise bu günlerde olunabilir. Hadis-i Şerifler;"Kim Perşembe günü Hacamat olurda o gün hastalanırsa,o hastalıkta ölür.", "Salı günü kan günüdür,o günde bir saat vardır ki o saatte kanama kesilmez."

    Günün hangi saatinde yapılmalı: En faydalısı güneş doğduktan 1 saat geçtikten sonraki 2 saattir(bu 2 saatten sonrada öğlen kerahet vaktine kadarda hacamat yapılabilir), bu mümkün olmazsa öğlen ikindi arası. Ayın ilk yarısında vücutta kan miktarı artmaktadır. Kan miktarının artmış olduğu bu dönemde insanlar kendilerini güçlü ve sağlıklı hissederler. İkinci yarısında ise kan miktarı azalır. Bu dönemde ise zayıflık hisseden insanların ağrıları artar. Daha geç iyileşirler. Kan dolaşımları ve bağışıklık sistemleri zayıflamıştır. “ Ayın ilk yarısında (Dolunay halinde ) hararetle , rutubetin artmasından dolayı , damarlardaki kan çoğalır. Ayrıca dolaşımdaki kanın hızında da artma meydana gelir. Cinsel istekte kuvvetlenme olur. Yapılan araştırmalara göre bu dönemde ayın 11-21. günlerinde işlenen suçlar ve cinayetlerde belirgin artışlar olduğu tespit edilmiştir. Bu günlerde ayın cazibesi vücuttaki kanın hareketlenmesine ve vücudun dinç olmasına tesir ettiğinden dolayı kişiyi suç işlemeye müsait bir hale getirdiği gibi , sinir sistemine de tesir etmektedir ". Minik bir kan damlasının %50′sinde, 5 milyon alyuvar, 10 bin akyuvar ve 250 bin trombosit vardır. Diğer yarısını ise plazma teşkil eder. Bir akyuvarın kalbinizden başınıza gidip gelmesi yaklaşık 10 sn, ayak baş parmağınıza gidip gelmesi ise yaklaşık 1 dakika sürer. Bir gün içinde bu akyuvar vücutta binden fazla tur yapar. Akyuvarlak saniyede 1.2 milyon tane olmak üzere kemik iliğinde yaratılır. Bir ömür boyunca buralarda yaklaşık yarım ton akyuvar yaratılır. Eskiden beri hacamatın her türlü rahatsızlığa iyi geldiği düşünülmektedir. Frederick, savaşlarda sinirlerini yumuşatmak için hacamat yaptırırdı. XIII. Louis ise 6 ay içinde 47 hacamat yaptırmıştı.

    Hacamat ne zaman yaptırılır: Hacamat hastalık için her mevsimde yaptırılır. Sünnet ilkbahar ve sonbaharda yaptırılandır. Hacamat günlerinin en hayırlısı Pazartesi,Salı ve Perşembe günleridir Pazar günüde hacamat yaptırılır. Acil durum söz konusu değil ise Cuma,Cumartesi ve Çarşamba günleri kan aldırmak tavsiye edilmemiştir. Ancak kan o kimse geldiğinde müstesnadır. Sağlıklı olup sırf sünnet için kan aldıranlar bugünlere uymaları gerekir hasta kimseler için gün ve mevsim söz konusu değildir. Hasta kimseler ihtiyaç duyduğu her zaman kan aldırabilirler çünkü bunda zaruret vardır. Hacamat zamanlarının en hayırlısı Arabi aylarının 17,19,21,23,25. tekli günleridir.

    Eskiden ocak ayında Boğaz ve Haliç donardı- Erhan AFYONCU


    Bahar gibi bir kış geçiriyoruz. Eskiden ocak ayında kışlar o kadar şiddetli geçerdi ki Boğaz ve Haliç bile donardı. İstanbul’da yiyecek ve yakacak zor bulunurdu.
    Kış mevsimindeyiz ama havalar bahardan kalan günler gibi geçiyor. Bu yüzden de kuraklık kapıda. Eskiden ocak ayında İstanbul’da şiddetli kışlar yaşanır, Boğaz ve Haliç bile donardı. Zeynep Dramalı’nın, “Tarihi Tersten Okumak” isimli kitabında İstanbul’un Boğaz’ı donduran kışları ile ilgili birçok ilginç bilgilere ulaşıyoruz.

    İstanbul’u yasa boğan ölüm
    17. yüzyılın başlarında Osmanlı İmparatorluğu’nda siyasi bir dönüşüm yaşanıyordu. 1603’te 14 yaşında tahta çıkan Birinci Ahmed’in hükümdarlığı sırasında kardeş katli uygulanmamış, yeni padişahın çocuğu olmadığı için kardeşi Şehzâde Mustafa öldürülmemişti. Padişahın öldürtmediği kardeşi Birinci Mustafa 1618’de Osmanlı tahtına çıktı. Ancak muhtemelen hapis geçirdiği günlerin bir neticesi olarak padişahın akli durumu yeterli değildi. Bu yüzden tahttan indirilerek Genç Osman diye anılacak Birinci Ahmed’in büyük oğlu İkinci Osman tahta çıkarıldı. Kardeş katli uygulanmamıştı ama bu yeni durum daha tam olarak benimsenmemişti.
    Genç Osman, Lehistan (Polonya) seferine çıkma hazırlıkları yapılırken 1621 Ocak ayında kendisinden 4 ay küçük olan kardeşi Şehzâde Mehmed’i öldürttü. Ancak bu iş için devrin Şeyhülislâmı Esad Efendi’den müsaade alamamış, fetvayı şeyhülislâmlıkta gözü olan Rumeli Kadıaskeri Kemaleddin Efendi vermişti. Şehzâde Mehmed’in öldürülmeden önce şu bedduayı ettiği söylenir: “Osman Allah’tan dilerim ki ömrü devletin berbad olup, beni ömrümden nice mahrum eyledin ise sen dahi saltanat süremeyesin.”
    Boğaz dondu
    Şehzâdenin yası tutulurken İstanbul’un tarihinde çok az görülen bir hadise meydana geldi. 24 Ocak’tan 8 Şubat 1621’e kadar 15 gün hiç durmadan yoğun bir biçimde kar yağmıştı. Soğuğun şiddetinden İstanbul Boğazı’nda deniz buz tutmuş, sadece ortasında nehir büyüklüğünde bir yer akmaya devam etmişti. Ancak 9 Şubat 1621’de Boğaz ve Haliç tamamen dondu. Eminönü’nden Üsküdar’a, Galata’ya yürünerek gidip gelinebiliyordu. Boğaz’ın donması üzerine birçok şair tarih düşmüştür.
    İstanbul’da kıtlık başlayacaktı
    İstanbul büyük bir şehir olduğu için ihtiyaç maddelerinin çoğu dışarıdan sağlanıyordu. Boğaz donunca İstanbul’a gemi gelemedi. Yiyecekler azaldı ve fiyatları arttı. Mart ayının başlarında havanın yumuşaması ile Boğaz’da ulaşım tekrar başladı. Eğer Boğaz açılmasaydı İstanbul’da kıtlık yaşanacaktı.
    İkinci Osman tahta geçmeden önce Osmanlı hakimiyetinde bulunan Macaristan’da meteor yağmuru görülmüştü. Genç Osman, bir güneş tutulmasından sonra tahta geçmişti. Tahta geçtikten kısa bir süre sonra da Kapalıçarşı’da büyük bir yangın meydana gelmişti. 1620’nin başlarında yaşanan veba salgını İstanbul’da birçok ölüme sebep olmuştu. Bir sene sonra Boğaz’ın donmasını önceki felaketlerle birleştiren Osmanlı tarihçileri, bu hadiseleri İkinci Osman’ın hükümdarlığının sona ereceğinin habercisi gibi yorumlarlar.
    11 Ocak 1755’te Haliç dondu
    İstanbul’da 1621’den sonra 1669’da şiddetli bir kış yaşandı ve Boğaz’da yer yer donmalar oldu. Osmanlı tarihinin en kısa süre tahta kalan hükümdarlarından biri olan Üçüncü Osman döneminde, 1755 kışı ise oldukça şiddetliydi ve 134 yıl önceki kışa benziyordu. 11 Ocak 1755’te Haliç’in tamamı, İstanbul Boğazı’nın da önemli bir bölümü dondu. Halk, Haliç’te Defterdar ile Sütlüce iskeleleri arasında denizi yürüyerek geçti. Vekayinüvis Ahmed Vasıf Efendi, eserinde bu hadiseyi anlatırken şöyle bir tarih beyti zikreder:
    “Buz üstünden geçen geldi, bana yaz dedi tarihin Deniz altmış sekizde dondu, buzdan bendeniz geçtim.”
    Bu kış yalnız İstanbul’da değil bütün Osmanlı ülkesinde oldukça şiddetli geçmişti. Dönemin tarihleri Edirne’de yağan karın yirmi karış olduğunu yazar.
    Cumhuriyet dönemi İstanbul kışları
    İstanbul’un Cumhuriyet dönemi kışlarını ise Vahdettin Engin’in bir yazısından öğreniyoruz. Cumhuriyet döneminde İstanbul’da ilk şiddetli kış 1929’da yaşandı. 1929 kışı gerçekten çok şiddetli olmuş ve İstanbullular’ı canından bezdirmişti. 2 Şubat 1929’da İstanbullular ani ve şiddetli bir kar yağışı ile karşı karşıya kaldılar. Tipi yüzünden vapurlar işleyemedi, tramvaylar çalışamadı. Şehrin çevre illerle bağlantısı kesildi. Sıcaklık eksi 12 dereceye kadar düştü. Evlerin çatılarında bir metreden fazla buzlar oluştu. İstinye önlerinde Boğaz buz tuttu. Eyüp civarında Haliç dondu. Ayrıca Kâğıthane Deresi, Göksu, Kurbağalıdere ve Terkos Gölü tamamen buz tuttu.
    Ara sıra güneş çıkar gibi olduysa da kış bir türlü gitmiyordu. 1 Mart 1929 günü İstanbul Boğazı Karadeniz’den gelen buzların istilasına uğradı ve Boğaz dondu. Boğaz bir anda buz istilasına uğrayınca vapurlar işleyemedi. Martın ikinci haftasında havalar biraz ısındı ve buzlar eridi.
    Boğaza geçişler durdu
    1929 kışını aratmayan bir başka kış 1954’te yaşandı. 23 Şubat 1954’te İstanbul’da görülmedik şiddette bir kar fırtınası meydana geldi. Saatte 100 kilometre süratle esen rüzgâr İstanbul’da hayatı felç etti. Vapur seferleri yapılamazken, uçak seferleri iptal edildi. Kara ulaşımı aksadı. Tuna’dan kopup Karadeniz’e yayılan büyük buz kitleleri Boğaz’ın Karadeniz çıkışını kapattı. Buzlar yüzünden gemilerin İstanbul Boğazı’na geçişleri durdu.
    25 Şubat’ta ise İstanbul’un tarihi kışlarından birisi meydana geldi Boğaz baştan sona tamamen dondu. İstanbullular, Boğaz’ın bir sahilinden diğer sahiline yürüyerek geçtiler. İnsanlar donan Boğaz üzerinde resim çektirerek tarihe geçtiler.
    15 yıl sonra İstanbullular 1969’da şiddetli bir kış daha yaşadılar. 1969 kışında Büyükçekmece Gölü, Küçüksu, Kâğıthane Dereleri ve Elmalı Barajı tamamen donmuştu.
    Boğaz’ın ilk kez donması
    İstanbul Boğazı’nın donması ile ilgili ilk bilgi Bizans İmparatoru Arkadius zamanına aittir. 401’de Boğaz donmuş ve bu 20 gün sürmüştü. Bu hadiseden 238 yıl sonra, 739’da İstanbul Boğazı yine dondu.
    Bizans dönemi kışları
    Bizans döneminde, 755’te yaşanan şiddetli kış sırasında Haliç, Karadeniz kıyıları ve Marmara’nın kuzey kesimleri dondu. 928’de yağan kar İstanbul’dan bir türlü kalkmadı. Buzların erimesi dört ay sürdü. Bizans döneminde 1011 ve 1232 yıllarında da Boğaz’da yer yer donmalar meydana geldi.

    Uyku da bi gelebilse :ermm:

    UYKU TUTMAYAN KIMSENİN OKUYACAĞI DUA



    “Allahumme ğarati’n-nücûmü ve hedeetil uyûnu, ve ente Hayyün Kayyûmün lâ-te’hüzüke sinetün ve lâ nevmün, yâ Hayyü yâ Kayyûmü ehdi leyli ve enim ayni.”
    Manası:
    Ey Allahim ! Yıldızlar battı, gözler sakinledi, ( ve yumuldu )
    Sen hayat sahibi ve daima duran( ve tutan ) sın. Seni ne bir uyuklama tutabilir ne de uyku.
    Ey Hayat sahibi, Kayyum ( olan Allahim), gecemi sakin kıl.gözlerimi uyutuver.

    İzah:
    Ashabdan Zeyd b. Sabit r.a. uykusuzluğa tutulmuş ve bu hastalığından Efendimize bahs etmişti.
    Rasulullah S.A.V. kendisine bu duayı okumasını tavsiye buyurdu.
    Zeyd b. Sabit r.a. dua yı okuyunca Allah-ü Teala kendisinden o hali giderip şifa verdi
    .

    İstanbul Boğazı, konumu itibariyle her zaman ani hava değişiminin mekanı olmuştur. Bu yüzden tarihte İstanbul Boğazı’nda bir çok çetin kış mevsimine rastlanılmaktadır. Elde edilen bilgilere göre İstanbul Boğazı dört büyük kışa maruz kalmıştır. Bu dört zaman diliminde de İstanbul Boğazı donarak buz tutmuş, Anadolu ve Avrupa Kıtaları tek bir karahalini almıştır.
    Tıpkı Halley kuyruklu yıldızı, kocaayak ya da uzaylılar gibi, pek çok şahidi olduğu bilindiği halde sık karşılaşılmadığı için bir rivayet, efsane, masal muğlaklığıyla değişe değişe kulaktan kulağa dolaşan, İstanbul Boğazı’nın donarak buz tutması ile ilgili ilk vaka 401 yılında Bizans İmparatoru Arkadius zamanında gerçekleşmiştir. Bu tarihte denizin yirmi gün boyunca donduğu söylenilmektedir.
    İkinci olarak Genç Osman’ın dönemi olan Ocak 1621 tarihinde İstanbul çetrefilli bir kış mevsimi yaşamıştır.Onaltı gün boyunca aralıksız yağan kar, Haliç’in tamamen donmasına sebebiyet vermiştir. Aynı şekilde İstanbul Boğazı, küçük bir nehir halini almıştır. Boğazın suları sadece bu nehir gibi akan dar alanda görülebilmiştir. İnsanlar Üsküdar ile Galata arasını yürüyerek rahatlıkla geçer hale gelmiştir. Tabi ki bu buzlanma Karadeniz ile Marmara Denizi arasındaki iaşe sevkiyatını olumsuz yönde etkilemiştir. Gıda ihtiyacını çoğunlukla dışarıdan karşılayan İstanbul halkı, kıtlıkla yüzleşmiştir. Tarihçi Tuği Musibetname adlı eserinde bu vakayı şöyle anlatır ;
    “1621 senesinde Boğaziçi dondu. Üsküdar ve Beşiktaş arası kara olup, üzerinde adamlar gezip, Üsküdar’dan İstanbul’a gidip gelirlerdi.”

    Tarihin üçüncü büyük kışını İstanbul 1929 yılında yaşamıştır. Hem karadan, hem havadan, hem denizden saldıran bu felaket (hatta hem de ‘ateşle’ : 21 Ocak 1929 gecesi, kar bütün şiddetiyle yağmaya devam ederken, Tatavla’da yangın sonucu tam 216 ev kül olmuştur) insanları “mahsur ve mahzun” bırakmıştır. Kar ve tipi bütünAvrupa’yla beraber Türkiye’yi de kasıp kavuruyor, yollar kapanıyor, tepelerindeki kar yükünü taşıyamayan ahşap evler çöküyor, her gün birkaç kişi donarak ölüyor, vapurlar çarpışıyor, İstanbul’a aç kurt ve yaban domuzu sürüleri iniyor, banliyö trenleri kara saplanıyor, su boruları patlıyor, Şehremaneti nereye, nasıl yetişeceğini bilemiyormuş.
    İstanbul’un bu çetin sınavı bu kadarla da kalmamış ;13 Ocak’ta Trabzon’dan gelen Sakarya vapurunun güvertesindeki koyunların bir kısmı şiddetli dalgalar sonucu denize dökülmüş, 1 Şubat günü, kış beklenenden şiddetli geçtiği için camilere mahya kurulamayacağına karar verilmiş, ekmek yoğurma makineleri elektrikler bir önceki gece kesildiği için çalışmamış ve bu yüzden 3 Şubat günü fırıncılara ekmekleri elleriyle yoğurmaları talimatı verilmiş, 11 Şubat günü defnedilmek üzere Topkapı mezarlığına getirilen cenazeler, yoğun kar yağışı yüzünden ertesi gün gömülmek üzere mezarlıkta bırakılmış.
    28 Şubat’ta Rusya ve Bulgaristan sahillerinden kopan büyük buz kütlelerinin İstanbul Boğazı’na doğru yola çıktığı haberi alınmış ve 1 Mart günü Boğaz buzların istilasına uğramış. 8 Mart sabahı 1929 yılının son karı serpiştirmiş ve 12 Mart’ta, Ramazan Bayramı’nın ilk günü, nihayet kış sona ermiş.

    Tarihin dördüncü büyük kışı, belki de sadece çocukların hayal gücünde olabilecek nitelikteki İstanbul Boğazı’nın donması olayı ise 1954 yılında yaşanmış. İstanbul Boğazı birkez daha donarak buz tutmuş. Daha önce İstanbul 1954 kışı kadar hiç üşümemiş. Bundan altmışbir yıl önce yaşanan bu kışı büyüklerimiz bilirler. Bu günlere dair anlatılan en önemli şey ise “İstanbul Boğazı’nın donarak buz tutması” olayıdır.

    23 Şubat tarihinde başlayan şiddetli kar fırtınası hayatı felç etmiş, vapur ve uçak seferleri iptal edildiği için İstanbul’da yaşam adeta durmuş. Tuna Nehri’nden kopup Karadeniz’den boğaza geçiş yapan buz kütleleri, boğazı kapatmış. 25 Şubat tarihinde ise yüksek derecede soğuğun da etkisiyle deniz donmuş, insanlar rahatlıkla Anadolu yakasından yürüyerek Avrupa yakasına geçme imkanı bulmuşlar.
    Dünya tarihinde şu ana kadar denizin donması ile ilgili hiçbir kaynağa rastlanılmaz.1954 Şubatı’nın sonlarında da böyle olur. İstanbul Boğazı, 1954 yılında Tuna ve Karadeniz’e akan diğer nehirlerin donması sonucunda nehirlerdeki su trafiğinin yeniden başlaması için patlatılan bombalarla kırılan buz kütlelerinin doldurması ile bu hale gelir. Nehirdeki buzların denize itilmesi ve Karadeniz’deki akıntı sayesinde yer yer 15-20 metre genişliğinde buz kütleleri bir süre sonra İstanbul Boğazı’na gelir.
    1954 yılının Şubat ayı gazeteleri incelendiğinde şehrin dondurucu bir soğukla karşı karşıya olduğunu, odun ve kömür bulunmada zorluk çekildiğini ve bazı fırınlarda ise ekmek yapmak için un bulunmadığı yazar. En şiddetli İstanbul kışının ilk haberini “İstanbul Ekspres” adlı gazete verir. 23 Şubat tarihli gazete, bir önceki gün çekilmiş uçurtma uçuran bir çocuğu gösteren bir fotoğraf yayınlar ve havanın değişkenliğine dikkat çekerek “Hava gene karardı. Şehir şu saatte beyaz bir örtüye bürünmüş bulunuyor” der ve bir önceki günün bahardan kalma bir hava olduğunu vurgular. Aynı gazete 24 Şubat tarihinde bir önceki gün başlayan tipi ve kar yağışının hala devam ettiğini ve tipi yüzünden şehir hatları vapurları seferlerinin yapılamadığını yazar. Şehir içindeki durum ise şöyledir; “Şiddetle yağan karda İstanbul’da hayat felce uğramış, bu arada otobüslere zincir takmak bir hayli uzun sürdüğünden halk vesait sıkıntısı çekmiş ve bazı şoförler bunu fırsat bilerek dolmuş ücretlerini arttırmışlardır”, gazete, İstanbul Boğazı’nı kaplayacak olan buzlardan habersiz olarak yoğun kar yağışı altında yaşanan zorlukları vurgular. İstanbul Boğazı’nı kaplayacak olan buzlardan ilk defa şöyle bahsedilir; “Sertleşen hava Karadeniz’in buzlarla donmasına sebep olmuştur. Bunlardan bir kısmı İğneadası civarına kadar inmişlerdir” verilen bu haberden sonra İstanbul tarihi bir şoka uğrar. 24 Şubat’ın akşam saatlerinde Boğaz’a buz parçaları girmeye başlar. Gece 22:00’de buzlar Tarabya Koyu’nu doldurur. 24:00’te ise buzlar Kanlıca ve Anadolu Hisarı’nı geçerek Kandilli’ye kadar ilerler. Gazetede şöyle bir notta bulunmaktadır ; “Buz parçaları ufak olmakla birlikte söylendiğine göre daha büyük kütleler gelecek, deniz münakalesi (ulaşımı) tamamen duracaktır” der ve gerçekten de ertesi gün dev buz kütleleri İstanbul Boğazı’na girer.

    “Gece Postası” gazetesi ise 25 Şubat 1954 tarihli sayısında buzların üç motoru parçaladığı, Boğaz’da verilen kurbanların sayısının belli olmadığını yazar. Aynı tarihli “Akşam” gazetesi ise buzlar arasında cesetlerinde görüldüğünü yazar. İğneada’da isebuzlardan sıkışıp kalan bir geminin mürettebatının kendilerini buzların üstüne atıp yürüyerek sahile çıktıklarını yazar. Bazı haberlerde ise komik unsurlar ortaya çıkar ; “Boğaz’daki bu görülmedik olayı seyretme merakına düşen binlerce kişi bu sabah Boğaz sahillerinde görülmedik manzarayı temaşaya koşmuşlar, bilhassa Sarayburnu’na yığılan halk, burada daha vahşi bir güzellik olan buz deryasını içleri titreye titreye seyretmişlerdir”. Çekilen fotoğraflarla da bu kış, tarihe İstanbul Boğazı’nın donarak buz tuttuğu yıl olarak kazınmıştır.

    http://www.ilgincbirbilgi.com/ilginc-yerler/…ugu-yillar.html