Bazen bazı şeyleri anlatmak zordur. Geç kış, anlatılması zor bir olgudur. Çünkü güneş daha dik açıyla gelirken ve günler uzarken, daha sert salınımlar olmasını mantık reddeder.
Geç kışın, yani kışın mevsim sonunda daha sert hale gelmesinin sebebi şudur. Kış boyu, kutup dairesinde gitgide düşen sıcaklıkların yavaş yavaş yükselmesinin tek yolu, güney enlemdeki sıcak havaların gitgide kutuplara ulaşması, kutuptaki güçlü soğukların ise gitgide güneye inerek erimesidir.
Dolayısıyla kışın sonuna doğru, kuzeye daha çok uzanan yüksek basınç ve kutba ılık hava akışı, doğal olarakta antisiklonların dönüş hareketiyle güneye salınan çok güçlü soğuklar görürüz.
Bu devinimle, kutuplar yavaş yavaş ısınırken, güneye ittiği soğuklarda güçlü kar fırtınaları oluşturarak ılık havayla karşılarak erir.
O yüzden Şubat sonları, genellikle orta kuşakta bazı yerler kışın en güçlü soğukları ile karşı karşıya kalır. Örnek, 2018 ssw'si ve Avrupa'yı ele geçiren dondurucu soğuklar. Her yıl farklı bölgeler, bu soğuklarda şanslı hale gelir. İşte biz, bu yıl şanslı bölge biz olabilir miyiz, onun cevabını arıyoruz.
Elimizi güçlendiren argüman ise, kanada bölgesinin, Şubat başında erken soğuması sonucu oluşacak termik yükseğin, sinoptiği yeniden dizayn ederek, Atlantik ve batı Avrupa'yı sırt, türkiye ve Balkanları oluk haline getirme ihtimali.
O yüzden, normalde pasifik yükseği ile Aleut alçağı ilişkisini daha sıkı takip eden ben, bu dönemde daha çok doğu Kanada, doğu ABD ile ilgileniyorum.
Orda oluşan güçlü soğuma, orda bir sırt oluşturup, orta atlantiğe oluk, doğu Atlantik ve Avrupa'ya sırt oluşturursa, biz oluk oluruz ve güçlü birkaç geç kış sistemi alabiliriz.
Tabi ki herşey nasip. Bekleyip, mevlam neyliyor, birlikte göreceğiz.
Hayırlı geceler.