Dereli kurtulmuş köyünde, Gaziantep Nurdağı'nda enkaz altında kalıp vefat eden halamın torunu ve eşinin cenazesindeydim. Sadece bir cenazede hissettiklerim yaşadıklarım anlatılamaz. Soğutmalı cenaze aracından çıkarılamadılar. Eldiven ve maskesi olmayanlar defin esnasında yaklaştırılmadılar. Kefen yerine ceset torbası ile defnedildiler. O halde ortalığı kaplayan kokuyu tarif edemem.
Varın o bölgenin durumunu siz düşünün.
Eşimin amca oğlu, makina operatörü. Kendi iş makinası ile Maraş'a enkaz çalışmasına gitmişti. Bugün yolda, geri geliyor. Neden döndün diye sordum, enişte kafayı oynatırım ben, kovaya ceset takılıyor aniden insan bayılacak gibi oluyor dedi.
Biraz psikolojimi toplar gibiydim bugün yeniden alt üst oldum.
Kardeşim başın sağolsun
99 Gölcük depreminde akrabalarımı kaybettim
7 hafta cesetlerini bulamadık 
Ordu dan akrabalar sürekli arayıp son kez yüzlerini görelim diyorlardı
99 depremini canlı yaşayan bir insanım
Çaresizlik nedir çok iyi bilirim
Ağlamaktan başka bir şey gelmiyordu elimizden
99 da İzmitte deprem şehitliğine sahipsiz cenazeleri defin ederken , ne acı hikayelere denk geldim
